AlgemeenHistorie
In de loop der jaren groeide het evenement uit en weerstond in 1974 de winter met autoloze zondagen en benzinedistributie. Op de eerste zondag na een reeks autoloze zondagen, maar met benzinedistributie, kwamen toch 900 enthousiastelingen naar Egmond tot zelfs uit België toe. Vele prestatielopers werden in de jaren daarna aangetrokken door de Nederlandse toppers die aan de start verschenen. Het organiserende Le Champion heeft altijd getracht eerst de Nederlandse top en daarna een aantal buitenlandse toplopers aan de start te krijgen. Tot heden ten dage wordt deze regel gehanteerd.
In 1981 kreeg de halve marathon een nog sterker deelnemersveld. Naast talloze Nederlandse topatleten verscheen de Engelsman Steve Kenyon aan de start. Ook nu kon Marc Smet niet met een eerste prijs naar huis gaan. In een tijdens stormachtig weer verlopen wedstrijd moest hij zijn meerdere erkennen in Steve Kenyon. In 1982 werd het internationale deelnemersveld verder uitgebreid. Zo waren de Schot Graham, de Belg Hagelsteens, de Duitser Spottel en de gehele Noorse A-selectie met de latere wereldrecordhoudster Ingrid Kristiansen aanwezig. Bij de heren won Alex Hagelsteens, die op het laatste moment in Egmond aan de deelnemerslijst was toegevoegd omdat Emiel Puttemans vanwege een blessure verstek moest laten gaan. Bij de dames zegevierde Ingrid Kristiansen afgetekend. Ondanks de zware storm had de 11e halve marathon in 1983 een record aantal deelnemers (6.150). De zware storm had zelfs tot gevolg dat het parcours op het laatste moment gewijzigd moest worden; het strand was bij hoog water onbegaanbaar. Winnaar werd Marti ten Kate, die ex-wereldkampioen Leon Schots en de overige buitenlandse vedetten verrassend en overtuigend versloeg. Voor Marti ten Kate was het zijn eerste grote overwinning, maar later zouden er nog vele volgen. De 12e halve marathon in 1984 ging eveneens gebukt onder zware weersomstandigheden. Het parcours langs het strand bleek nu echter begaanbaar en pal tegen de noordwester in vergrootte Alex Hagelsteens daar zijn voorsprong steeds meer. Voor Jorgensen, Lambregts en Lismont bereikte hij de naar schatting 20.000 toeschouwers in Egmond. Primeur was dat de lopers alvorens de duinen in te gaan, eerst een ronde van 5 kilometer door Egmond aflegden en dat de finish verplaatst was van het Pompplein naar het busstation in de Voorstraat. De reacties daarop van zowel lopers als toeschouwers waren zeer positief De 13e halve marathon in 1985 sloeg alle records wat slechte weersomstandigheden betreft. Een niet aflatende sneeuwstorm geselde lopers, toeschouwers en medewerkers. Het parcours was nauwelijks herkenbaar en sneeuwschuivers konden de gestaag neervallende sneeuw nauwelijks verwerken. Ondanks dit weer waren er nog 4.450 inschrijvingen en alle lopers waren het er na afloop over eens dat ze iets unieks meegemaakt hadden. Peter en Wilma Rusman werden de sterke winnaars in de barre omstandigheden waarbij het strand in de pers met een doortocht over de Noordpool werd vergeleken. Bij de 14e halve marathon slaagde de organisatie er in voor minimaal drie jaar een nieuwe hoofdsponsor aan te trekken. Nationale-Nederlanden ondersteunde graag dit evenement wat tot gevolg had dat de bezetting in de top nog weer sterker werd. Grote vedette in 1986 was Olympisch kampioen Carlos Lopes die bij de finish echter Jorgensen, Hagelsteens en Ten Kate voor moest laten gaan. Een record aantal van 6.550 lopers trotseerde de harde wind op het strand. De 15e Halve Marathon in 1987 leverde liefst 7.300 deelnemers op onder winterse omstandigheden van tien graden onder nul.
De 18e editie op 14 januari 1990 had in de vorm van de Verenigde Spaarbank weer een hoofdsponsor. De Verenigde Spaarbank had de halve marathon van Egmond voor 1990 als enige loop in Nederland opgenomen in haar Topsportplan. Derhalve was de deelname van vele toppers gegarandeerd. Meest opvallend onder hen waren twee lopers uit Djibouti waarvan Youssouf Doukal tot de laatste meters in de clinch ging met Marti ten Kate. Toch redde Doukal het niet en werd Marti ten Kate voor de 3e keer winnaar in Egmond. Bij de dames vestigde Carla Beurskens met 1.13.25 een prachtig nieuw parcoursrecord en verbeterde het oude record van Dorthe Rasmussen met meer dan een minuut. Totaal 6.850 deelnemers namen aan deze 18e editie deel terwijl ongeveer 50.000 toeschouwers het evenement onder goede weersomstandigheden bijwoonden. De businessloop beleefde met 29 teams bijna een verdubbeling van het aantal inschrijvingen van het jaar daarvoor.
De 23e Nike Egmond Halve Marathon kende wederom een sterke bezetting. Grote vedette bij de mannen was Benson Masya. Vanuit het warme Kenia startte hij zo in het ijskoude Egmond en dat verliep nu niet helemaal naar wens. De overgang bleek te groot en hij werd slechts 18e, nauwelijks een seconde voor de Noordhollandse favoriet Ron van Diepen. Bij de vrouwen werd Tegla Loroupe voor de 3e keer royaal eerste. De omstandigheden waren ijzingwekkend. Spekgladde wegen met ijzel zorgde voor een beperktere deelname dan we in Egmond gewend zijn. Vooral vanuit het noorden van het land bleek Egmond onbereikbaar. Totaal 5.700 inschrijvingen inclusief 400 trimlopers werden ontvangen. Bij de 24e Nike Egmond Halve Marathon op 14 januari 1996 waren vooral de prachtige weersomstandigheden bijzonder in combinatie met een loodzwaar traject over het strand. Parcoursrecords zijn er bijna alleen in de top bij de wedstrijd gesneuveld; de meeste andere deelnemers kwamen daar door het zachte strand bijna niet aan toe. Vincent Rousseau en Tegla Loroupe waren dat jaar de grote vedetten. Rousseau redde het niet tegen de nieuwkomer Elija Lagat en werd in de eindsprint verslagen; Tegla Loroupe won voor de vierde achtereenvolgende keer hoewel haar voorsprong minder was als andere jaren. In totaliteit liepen 6.200 deelnemers de 21 kilometer en 750 één der trimlopen. Bij de vijfentwintigste editie van de Halve Marathon waren er arctische weersomstandigheden. De weken voor de loop vroor het hevig en het strand was omgetoverd tot een waar poollandschap. Invallende dooi op de ochtend van de 12e januari zorgde voor een slechte na-inschrijving, zodat het verwachte deelnemersrecord uitbleef. Winnaar bij de vrouwen was wederom Tegla Loroupe; bij de mannen ging de overwinning naar John Kiprono, zodat bij de 25e Halve Marathon van een dubbele Keniaanse overwinning sprake was. De 26e Nike Egmond Halve Marathon werd gewonnen door German Silva. De Mexicaan bracht 1:03.08' op de klokken en bleef daarmee Greg van Hest voor, die in 1:03.14' over de streep kwam. De Keniaan Joseph Mereng werd derde in 1:03.23' Bij de dames was Tegla Loroupe de winnares in een tijd van 1:11.47'.
De 28e Nike Egmond Halve Marathon heeft meer inschrijvingen dan ooit. Onder prima omstandigheden liepen 10.000 deelnemers door de smalle straatjes van Egmond aan Zee, door het Noordhollands Duinreservaat en langs het Noordzeestrand. Het eerste grote loopevenement van het nieuwe millennium werd gewonnen door de Keniaan Wilson Kigen in 1:02.38. Kamiel Maase won op geringe afstand de sprint om de tweede plaats van Tesfaye Tola uit Ethiopië. Beiden finishten in 1:02.48. Greg van Hest werd vierde in 1:03.00. Bij de dames eiste de Keniaanse Tegla Loroupe de zege op in 1:12.10. Het was voor Loroupe de zevende keer dat zij in Egmond de zege pakte. Nadezhda Wijenberg was de beste Nederlandse in een tijd van 1:13.55 en legde hiermee beslag op de derde plaats. De 29e Nike Egmond Halve Marathon kreeg bij de heren een fantastische Nederlandse winnaar. Kamiel Maase versloeg in een schitterende eindsprint de Keniaan Wilson Kigen, oud winnaar van de Nike Egmond Halve Marathon. Op een parcours welke in omgekeerde volgorde werd afgewerkt i.v.m de opbrekingen in Egmond aan Zee. De laatste slag viel hierdoor niet zoals gebruikelijk op het strand. Waar een ieder er vanuit ging dat de winnaar bij de heren tevens de winnaar van de man vrouw wedstrijd zou worden. Ging dit voor de heren niet op. Suzan Chepkemei al wekenlang in topvorm maar in de media in de schaduw van een Tegla Loroupe en Lornah Kiplagat ging in alle "rust", naar een werkelijk verbluffende eindtijd van 1.10.35. De beste Nederlandse atlete was dit jaar Irma Heeren, Irma liet in Egmond zien dat ze weer helemaal op de weg terug is. Met name in het duingebied wist zij naar voren te komen om uiteindelijk op de derde plaats terecht te komen. De 30e Nike Egmond Halve Marathon kenmerkte zich door schitterend weer en prachtige resultaten. Wilson Kigen (KEN) eindigde als eerste in een tijd van 1:02:40. Zijn landgenoot Paul Biwot werd tweede in 1:02:42. Luc Krotwaar eindigde op een prima derde plaats, slechts 6 seconden achter de winnaar (1:02:46). Bij de dames zegevierde wederom Susan Chepkemei (1:11:39). Shitaye Gemechu uit Ethiopië eindigde als tweede in 1:13:36. Derde werd de Duitse Luminita Zaituc uit Duitsland. Zij eindigde in een tijd van 1:14:59. In 2003 bij de 31e Nike Egmond Halve Marathon werd Luc Krotwaar de overall winnaar. Pas op 500 meter voor de finish achterhaalde hij de 1e vrouw Lornah Kiplagat. Het Nederlandse succes werd compleet gemaakt door de 2e plaats van Kamiel Maase die de Kenianen Wilson Kigen en Simion Kiprop voorbleef. In totaliteit schreven 10.450 personen in voor de halve marathon. Tot het laatste moment was het in 2003 spannend of vanwege de hoge waterstand wel lang het strand gelopen zou kunnen worden. Uiteindelijk bleek dit haalbaar terwijl de volgauto's omgeleid werden.
Voorafgaand aan de 33e editie van de Egmond Halve Marathon was het lange tijd onzeker of het alternatieve parcours uit de kast gehaald zou moeten worden. Pas vijf uur voor de start bleken de zware storm en de breedte van het strand geen obstakels te vormen om wederom een record aantal deelnemers van 12.500 over het strand en door het Noordhollands Duinreservaat te leiden. Nieuw element was de kwart marathon, waaraan maar liefst 2.500 hardlopers deelnamen. Spannend was de strijd tussen de mannen. Slechts 1 seconde was het verschil tussen de Keniaanse winnaar Robert Cheboror (1.35.35) en zijn landgenoot Jason Mbote. Beste Nederlander was wederom Hugo van de Broek (6e in 1.04.55). Bij de vrouwen was Hilda Kibet uit Kenia de sterkste in 1.13.18, hetgeeen ruim voldoende was om haar landgenote Hellen Kimutai achter zich te houden (1.13.38). Beste Nederlandse was Selma Borst (5e in 1.15.17).
Het jaar 2010 is met recht de zwartste pagina in de historie van de PWN Egmond Halve Marathon. Voor het eerst in de geschiedenis werd het evenement namelijk afgelast. Een dieptepunt voor iedereen die ‘Egmond' een warm hart toedraagt. De GHOR (Geneeskundige Hulpverlening bij Ongevallen en Rampen) gaf kort voor aanvang van het evenement aan de medische hulpverlening bij het evenement niet te kunnen garanderen als gevolg van de extreme weersomstandigheden. Een negatief advies dat er in resulteerde dat de burgemeester van Bergen (waar Egmond aan Zee onder valt) geen toestemming kon geven het evenement door te laten gaan. Voor het eerst werd de PWN Egmond Halve Marathon dus slachtoffer van de extreme weersomstandigheden waaraan het evenement zijn heroïsche reputatie wrang genoeg wel te danken heeft. |







In 38 jaar tijd is de PWN Egmond Halve Marathon uitgegroeid tot een der populairste en meest massale lopen van Nederland. De grootste aantrekkingskracht van deze halve marathon is ongetwijfeld de variatie in het parcours met daarbij het mooie traject door het Noordhollands Duinreservaat als hoogtepunt. Aantrekkelijk is ook de ronde door Egmond en de sfeervolle finish temidden van duizenden toeschouwers. De regelmatige aanwezigheid van nationale en internationale toplopers heeft daarnaast in belangrijke mate bijgedragen aan de internationale bekendheid die deze jaarlijkse loop op de tweede zondag in januari verworven heeft.
De eerste editie van de Le Champion halve marathon vond plaats op 12 maart 1973. De loop was in die tijd een van de eerste evenementen voor trimmers die over een dergelijke afstand werd gehouden. Des te opmerkelijker was het gigantische deelnemeraantal op de 21 en 6 kilometer. Het grote aantal van totaal 1.100 deelnemers bracht de organisatoren vele onverwachte probleempjes. Toch had het geheel een succesvol verloop.
In 1979, toen Gerard Tebroke winnaar werd, was het aantal deelnemers beduidend minder. Oorzaak waren de invallende dooi en de ijzel waardoor vele lopers op weg naar Egmond strandden. In 1980 besloot de organisatie naast de prestatieloop over 21 kilometer ook een wedstrijd halve marathon in het leven te roepen om zodoende de topatleten een betere start te garanderen. Vanaf dat jaar is de loop georganiseerd onder auspiciën van AV Castricum. In 1980 was er voor het eerst een internationaal deelnemersveld. De Belg Marc Smet -beste marathonprestatie 2.10.00- moest echter met een tweede plaats genoegen nemen achter Gerard Mentink.
De Brit Mike Bishop werd verrassend winnaar en vestigde een nieuw record op het in de duinen wat aangepaste parcours. Bij de 16e editie begin 1988 steeg het aantal deelnemers tot 7.750 totaal wat tot heden ten dage een record is. De weersomstandigheden waren met een temperatuur van zes graden boven nul zacht. De strijd werd weer op het strand beslist, waar Marti ten Kate Jorgensen op een definitieve afstand zette. Zowel bij de heren als bij de dames werden nieuwe parcoursrecords neergezet. Dit kwam mede omdat uit het duintraject vanwege de massale deelname enige heuvels waren weggelaten en het parcours dus iets minder zwaar was geworden. Een primeur in 1988 was het instellen van een businessloop voor bedrijfsteams. Tien bedrijven namen in deze categorie deel. Bij de 17e Le Champion halve marathon in 1989 ontbrak voor het eerst sinds jaren een hoofdsponsor. Nationale-Nederlanden had na drie jaar ondersteuning het hoofdsponsorschap niet verlengd. Gevolg was o.m. dat alle deelnemers met startnummers van Le Champion liepen, een unieke promotie voor deze vereniging. De bezetting was uiteraard wat minder sterk dan voorgaande jaren maar met de Nederlandse top, diverse Belgen en Engelsen alsmede de Deen Jorgensen kon toch van een prima bezet evenement worden gesproken. Uniek was de deelname van de Keniaan (Koskei) wat in Egmond niet eerder voorgekomen was. Deze kon het echter ondanks zijn reputatie niet maken. Het strand was uitermate moeilijk begaanbaar en vooral om die reden was het volbrengen van de 17e editie een prima prestatie. Totaal 7.000 deelnemers volbrachten de halve marathon of een der trimlopen.
De 19e editie van deze halve marathon heeft plaatsgevonden op 13 januari 1991. Een bijna record aantal lopers van totaal 7.700 waren onder gunstige weersomstandigheden van de partij. Tonnie Dirks was op het strand duidelijk de sterkste en won voor de Duitser Burger. Het ontbreken van een hoofdsponsor was weliswaar nadelig voor de breedtebezetting in de top van het deelnemersveld maar deed aan de sfeer niets af. Bij de dames won de Tsjechische Alena Peterkova afgetekend. De 20e uitgave van de halve marathon van Egmond is op 12 januari van 1992 een echt jubileumfestijn geweest. Deze editie was sterker bezet dan ooit. De toplopers streden daarbij om de punten voor het nieuwe Pickwick Run Classics Circuit. Winnaar werd voor het eerst een Keniaan t.w. Joseph Keino. Na een zware strijd op het strand met Tonnie Dirks won hij de race. Bij de dames won de Hongaarse Helena Barocsi in een nieuwe recordtijd. Zij had sterke tegenstand te duchten van de Keniaanse Tegla Lorupe, voor het eerst in Europa op de lange afstand actief. Pas in de laatste meters wist Helena Barocsi de race te winnen. Een nieuw deelnemersrecord van 7.800 personen werd zowel in totaliteit als bij de businessloop geboekt. Ook in 1993 maakte de Egmonder Halve Marathon weer deel uit van de Pickwick Run Classics. Met de komst van hoofdsponsor Mizuno kon voorts voor een sterker dan ooit deelnemersveld worden gezorgd. Phillimon Hanneck en Tegla Loroupe waren de sterke winnaars. Tegla Loroupe verbeterde daarbij het wedstrijdrecord zeer royaal tot 1.10.41. De deelnemers trotseerden de stormachtige wind die men op het strand gelukkig in de rug had. Door het weer werd het verwachte aantal deelnemers van 8.000 niet bereikt. Nu nam het respectabele aantal van 7.400 personen deel; door de weersomstandigheden een aantal waar de organisatie royaal tevreden mee was. Bij de 22e editie is een primeur in de vorm van een businessloop over 8 kilometer opgezet. Dit naast de businessloop over 21 kilometer die gehandhaafd bleef. Voorts heeft de organisatie middels Nike voor drie jaar een nieuwe hoofdsponsor. De 22e Nike Halve Marathon is een zeer geslaagd evenement geweest. De hoge waterstand zorgde voor slechts een smalle strook (mul) zand waarbij de lopers menigmaal door het water moesten. Om die reden zal deze 22e editie de geschiedenis ingaan als een van de zwaarste lopen uit de historie. Door het fraaie zonnige weer waren tienduizenden toeschouwers getuige van het festijn. Bij de heren werd John Kiprono verrassend winnaar voor de sterke Tonnie Dirks en de eigenlijke favorieten German Silva uit Mexico (die later in het jaar de marathon van New York zou winnen) en Addis Abebe uit Ethiopië. Bij de dames won Tegla Loroupe (ook winnares van de marathon van New York in 1994) de Keniaanse tweestrijd met Hellen Kimayio. Anne van Schuppen werd sterk derde voor een derde Keniaanse loopster Joice Chepchumba.
In 2004 jaar, tijdens de 32e editie van de Nike Egmond Halve Marathon, werden de lopers geconfronteerd met barre weersomstandigheden. Een stormachtige zuidwestenwind in combinatie met zware regenbuien deden velen besluiten zich pas in het laatste half uur richting Noord-Boulevard te spoedden. De strijd om de ereplaatsen werd dit keer uitgevochten tussen drie Kenianen. Pas op de Noord-Boulevard liet Kipsang zijn landgenoten Kibiwott en Kibet achter zich. Hugo van den Broek werd op de 4e plaats de beste Nederlander. Bij de vrouwen behaalde Jane Ekimat de overwinning in een wedstrijd die zij als gruwelijk zwaar kwalificeerde. Nadja Wijenberg werd op de 4e plaats de beste Nederlandse. In de over-allwedstrijd tussen vrouwen en mannen behaalde Kipsang ook de overwinning. Bijna 10.000 lopers bereikten de finish van de halve marathon. Ondanks de zware weersomstandigheden waren dit er meer dan ooit.
Kamiel Maase stal de show bij de 34e editie van de Egmond Halve Marathon. Nederlands beste lange afstandsloper aller tijden was - vijf jaar na zijn eerste Egmondse overwinning - in een ongekend spannende finale de snelste uit een kopgroep van zes man. De Keniaan Wilson Kigen (winnaar in 2000 en 2002) snelde voor de Ethiopiër Abiyotte Guta naar de tweede plaats. In een tactische race, waarin langzaam werd gestart, ontspon zich een sensationele eindsprint op de Noord-Boulevard van Egmond aan Zee. Niet alleen de strijd tussen de mannen werd op de laatste meters beslecht, maar ook de traditionele man-vrouw wedstrijd vond hier zijn climax. Slechts 1 seconde was het verschil tussen Maase en Susan Chepkemei, die in een felle sprint er wel in slaagde de derde man Abiyotte Guta voor te blijven. Nog nooit was het verschil tussen de mannen en de vrouwen zo gering, wat meer dan ooit aantoont dat de man-vrouw wedstrijd extra spanning geeft aan de Le Champion klassiekers. Susan Chepkemei won na haar eerdere triomfen in 2001 en 2002 voor de derde keer bij de dames.